Stulejka i sklejka (przyklejony napletek)

Brak możliwości odsunięcie napletka i uwidocznienia ujścia zewnętrznego cewki moczowej nazywamy stulejką. Spowodowane to jest zwężeniem lub zarośnięciem ujścia zewnętrznego napletka. Jednakże tylko niewielki procent stwierdzonych stulejek wymaga leczenia operacyjnego – dotyczy to całkowitego zarośnięcia lub bliznowatego zwężenia ujścia napletka, nie poddającym się leczeniu zachowawczemu. Zabieg plastyki stulejki polega na wycięciu zwężenia z rekonstrukcją napletka, lub rzadziej na całkowitym usunięciu napletka (obrzezanie).

Większość zwężeń napletka dotyczy noworodków i niemowląt, u których wydłużenie, lejkowate zwężenie i sklejenie napletka z żołędzią prącia jest stanem prawidłowym, i nie wymaga leczenia. W sytuacji, gdy zwężenie napletka powoduje problemy z oddawaniem moczu lub utrzymaniem higieny stosuje się leczenie zachowawcze z użyciem maści sterydowych. Po uzyskaniu poszerzenia napletka wymagane jest utrzymanie tego stanu poprzez odciąganie codzienne napletka. Nie należy rutynowo stosować forsownego odciągania napletka, gdyż powoduje to jego pękanie a następnie bliznowacenie z powstaniem rzeczywistej stulejki!!!

Odklejenie napletka jest zabiegiem operacyjnym stosowanym w sytuacjach, gdy pod napletkiem gromadzą się złogi mastki (wydzieliny gruczołów łojowych) w postaci torbieli mastkowych, lub gdy dochodzi do zakażeń pod napletkiem.