Niezstąpienie jądra (wnętrostwo)

Brak jednego lub obu jąder w mosznie po urodzeniu dziecka nazywamy wnętrostwem. Przyjmuje się, że u donoszonego noworodka po porodzie jądra powinny być w mosznie. U wcześniaków w ok. 30%-45% przypadków jądra zstępują później do moszny. W zależności od przyczyny i postaci tej wady wyróżnia się różne jednostki chorobowe, jednak najistotniejsze jest określenie czasu i metody leczenia, dlatego konsultacja chirurgiczna jest konieczna natychmiast po stwierdzeniu tej wady.

Najczęstszą postacią jest zatrzymanie procesu zstępowania jądra w obrębie kanału pachwinowego lub tuż za nim. Jądro takie jest łatwo wyczuwalne w badaniu palpacyjnym przez lekarza i nie wymaga żadnych innych dodatkowych badań. Leczenie w takich przypadkach jest najczęściej operacyjne, rzadko można zastosować leczenie hormonalne, które ułatwia lub czasem eliminuje konieczność operacji. W przypadku jąder niebadalnych (czyli niewyczuwalnych w badaniu lekarskim), ale obecnych w jamie brzusznej, co potwierdza się badaniami dodatkowymi (USG, KT) leczenie jest wyłącznie operacyjne.

W przypadku jąder wędrujących – co objawia się okresowym brakiem jądra lub jąder w mosznie ( zazwyczaj po zmarznięciu lub w stresie), co spowodowane jest nadmierną kurczliwością mięśnia dźwigacza jądra, nie stosuje się leczenia operacyjnego. Jeżeli rodzice obserwują oba jądra prawidłowo położone w mosznie w sytuacji pełnego relaksu dziecka (np. w kąpieli), to świadczy to o prawidłowym procesie zstępowania jądra i nie wymaga leczenia. Jednakże dzieci takie muszą być długotrwale obserwowane przez chirurga dziecięcego, aż do momentu pełnego powrotu jąder do moszny w wieku dojrzewania.